Δημοσιεύματα - Texts

                                ΤΟ ΜΕΛΙ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ

                                                                                        Από τον JOSĖ PIERRE

1.     1. Κάτω από ποια μορφή επιθυμούμε να επιζήσουμε ;

  «Εγώ – λέει ο μεγάλος στρατηγός – με τη μορφή ενός βουνού σκοτωμένων».

Αλλά οι σκοτωμένοι δύσκολα συντηρούνται στον αέρα, ακόμη και σαν σκελετοί.

  «Εγώ – λέει ο μεγάλος νομοθέτης – με τη μορφή βουνού μωρών».

Αλλά και τα μωρά δύσκολα συντηρούνται: Γερνάνε και πεθαίνουν.

  «Εγώ – λέει ο Δον Ζουάν – με τη μορφή βουνού γυναικών».

Αλλά οι γυναίκες δύσκολα μένουν στη θέση τους – ακόμη και αν τις κατακτήσεις – 

χάνονται σε λίγο στον ορίζοντα.

  Γι’ αυτό ο γλύπτης Θόδωρος επέλεξε να επιζήσει με τη μορφή της αέναης στύσης. 

2.      2. Με ποια μορφή φιλοδοξούσε να επιζήσει ο Προμηθέας;

  Μήπως με τη μορφή ύμνων που ψάλλουν οι μικροί μαθητές κάθε πρωί στο σχολείο;

  Μήπως με τη βολική φόρμα των αναπτήρων μιας χρήσης που πετάμε μόλις αδειάσουν;

  Ή μήπως σαν ένα σαρδελοκούτι – ο φίλος μου Rangar von Holten, στο βιβλίο του για τον Gustave Moreau, επέλεξε την εικόνα ενός σαρδελοκουτιού αφιερωμένο στο διάσημο κλέφτη της φωτιάς – ;

  Όσο για το Θόδωρο το γλύπτη, αυτός διάλεξε να επιζήσει όπως η γεύση από μέλι στη γλώσσα και στον ουρανίσκο, γιατί το μέλι – κι’ όχι μόνο του Υμηττού – το κλέψανε από τους θεούς.

3.       3. Γιατί αυτή είναι η αποστολή του καλλιτέχνη: Να τα βάζει με τους θεούς και να τους αρπάζει τη φωτιά και το μέλι με την έντονη ηδονή της στύσης.

  Σήμερα, ο Θόδωρος, ο γλύπτης τα βάζει με τον Όλυμπο των μέσων μαζικής επικοινωνίας που κυβερνάνε το μάτι και το αφτί μας.

  Αν προτιμά να πλάθει τον ήχο, τη γεύση ή το χάδι, όχι μόνο νιώθει απελευθερωμένος, αλλά και εμάς απελευθερώνει.

  Γιατί έτσι μας φανερώνει το μονοπάτι – το δύσκολο μονοπάτι – της δικής μας ελευθερίας.  

                                                                        Παρίσι, 8 Δεκεμβρίου 1974